رواج خواب زدگی!

سطر اول: ما ترک ها مثلی داریم که می گوید: «یاتانی اویادماق اولار، اؤزون یوخویا وورانی اویادماق اولماز!» (کسی را که خوابیده، می شود بیدار کرد ولی کسی را که خودش را بخواب زده نمی شود.!)

ضرب المثلی است که این روزها زیاد مصداق دارد و بسیار با آن مواجهیم. خواب زدگی بازار گرم این روزهاست. عجیب است که در هر طبقه و قشری هم سرک می کشی، می بینی خریدار دارد و همه اهلش هستند. در این بین وضع اهالی ادبیات دیدنی و شنیدنی است و ماجرایی است برای خودش.

مثلاً:

رمان طرف صنار سه شاهی نمی ارزد، فقط واسه روابطی که دارد و نوشابه هایی که برای این و آن باز کرده، تحویلش می گیرند، (خودشم هم بهتر از همه می داند نوشته اش ...خی نیست) ولی خودش را بخواب آن چنانی زده و پشت سر هم مصاحبه می کند و قمپوز درمی کند و نظریه صادر می کند در مورد ادبیات مدرن و پست مدرن و افق های رمان نویسی فارسی و قس علی هذا.