لوكاس پشت گردن كلارا را مي‌بوسد:

ـ چي شده، كلارا؟ امروز چه‌تان است؟

ـ امروز، يك نامه دريافت كردم، يك نامه‌ي رسمي. آن‌جاست، روي ميزم، مي‌توانيد بخوانيدش. نامه‌ي اعاده‌ي حيثيت توماس است، نامه‌ي بي‌گناهي‌اش. هيچ‌وقت شك نداشتم كه او بي‌گناه است. آنها برام نوشته‌اند: «شوهرتان بي‌گناه بود، او را اشتباهي كشته‌ايم. ما آدم‌هاي زيادي را اشتباهي كشته‌ايم، اما حالا، همه‌چيز سروسامان گرفته است، ما پوزش مي‌خواهيم و قول مي‌دهيم كه ديگر چنين اشتباه‌هايي تكرار نشود.» آنها مي‌كشند و اعاده‌ي حيثيت مي‌كنند. آنها معذرت مي‌خواهند، ولي توماس مرده! مي‌توانند دوباره او را زنده كنند؟ مي‌توانند آن شبي را پاك كنند كه توش همه‌ي موهام سفيد شد، شبي كه توش ديوانه شدم؟